قصه كامله

ندي:هند فى المستشفى يا بابا وأنا رايحلها جاسر:وبالنسبه لكيس الجوافة ال أنت متجوزاه ندى بلا مبالاه:عن اذنك يا بابا جاسر بعصبيه:طيب يا ندى لو خرجتى من هنا تبقى طا..لق
نرجع لرانيا مره تانيه “رانيا كانت واقفه على كرسي بتجيب الملفات ال حازم طلبها منها من على الأرفف” رانيا لنفسها:يااه بقا لو البشمهندس حازم يدخل عليا وأنا يختل توازني من على الكرسى فهو يجرى وأنا أقع فى حضنه ونفضل نبص فى عيون بعض ونسرح شويه يا سلاام

“وفى وسط تفكير رانيا اختل توازنها فعلا بس وقعت على الأرض مش فى حضن حازم والملفات وقعت كلها عليها” رانيا بوجع:ااااه اه يا رجلى يا أنا يا اما وبعدين مش هو دا ال بيحصل فى الروايات هما طلعوا بيخدعونا ولا ايه “وفى وسط ما هى قاعده بتتوجع موبايلها رن برقم هند” رانيا بضجر:لسه فاكره تفتحى موبايلك يا هانم كنت فين بقالك يومين والله بس لما أشوفك =احم هو حضرتك صاحبة الرقم دا فى مستشفى رانيا:يا لهوى هند طب أنا جايه

فى المستشفى سليم
=أبيه الحقنى يا أبيه أنا خبطت واحد بالعربيه _طيب اهدي خير بإذن الله مش تعرف هى أخبارها ايه دلوقتى سليم بخوف:مش عارف هى فى أوضة العمليات من ساعتها ومفيش حد قالى حاجه _كويس إنك جبتها المستشفى هنا سليم:هما ممكن يسجنونى _ما عاش ولا كان ال يسجنك طول ما أنا عايش “الدكتور خرج” _هاا يا دكتور ايه أخبارها الدكتور:الحمد لله قدرنا ننقذ الحاله بس فيه كسور كتير فى جسمها _يعنى ممكن تفوق امتى
=لسه مش نعرف

_طيب يا دكتور أنا مش عايز حد يعرف إن سليم أخويا أ.. الدكتور:مفهوم يا فندم َمفهوم _طيب ميرسى*الشخص دا راح ناحية الازاز وفضل يبص عليها وحش انه يعرفها*
_مش تعرف اسمها ايه يا سليم سليم:اه كان معاها بطاقتها اسمها هند _يا خبر مش وقعت غير فى هند سليم:أنت تعرفها يا أبيه _الا أعرفها دا أنا أعرفها عز المعرفه
الا أعرفها دا أنا أعرفها عز المعرفه “مش كملوا كلام لما ندى دخلت عليهم”
ندى بخوف:هند هند فين

سليم:اهدي يا آنسه هي بخير دلوقتي بس مش هتقدرى تشوفيها غير لما الدكتور يسمح ندى بصت قدامها:مش أنت الضابط صاحب جاسر رامي:اه احم أنا ندى ببكاء:أنت ال عملت كده فيها يا مجرم هو أنت ايه أنت وصاحبك سليم:لا رامى أخويا مش عمل حاجه أنا ال خبطتها ندي:أنت ازاي أصلا تسوق عربيه أنت عندك كام سنه
سليم:احم ١٧ ندي:وبتسوق عربيه “مش كملوت كلامهم علشان الدكتور والممرضه دخلوا أوضة هند بسرعه” ندى بقلق:فيه ايه هما دخلوا بسرعه كده ليه فيه ايه

رامي بقلق:مش عارف “شويه والدكتور خرج”
ندي:فيه ايه يا دكتور هند حالتها ايه الدكتور:هى فاقت دلوقتي الخبطه مش كانت كبيره كلها كسور خارجيه ندي:أقدر أدخلها الدكتور:اه بس ياريت متطوليش عندها لأن لسه حالتها مش مستقره إلى حدا ما “الدكتور مش كمل كلامه وندى دخلت بسرعه على أوضة هند” ندى:هندد هند بتعب:ندى ندى بدموع:ازيك يا حبيبتي ايه ال حصل دا
هند:ما أنا زى القر..ده قدامك اهو بتعيطى ليه ندى:أنت لو كان جرالك حاجه كان ممكن أم.وت يا هند

هند:لا بعد الشر عليا”دخل سليم عليهم” سليم:احم حمد الله على سلامتك يا آنسه هند هند بصت لندى:مين داندى:دا يا ستى ال خبطك بالعربيه هند بوجع:اخرتها كنت هموت على ايد عيل صغير سليم:بس متقوليش عيل بس هند:وأنت يا أخويا سايق عربيه وأنت فى السن دا.. دا وأنا فى سنك قعدت أجمع سنتين علشان أشتري عجله سليم:وأشترتيها
هند بحسره:لا اشتريت بالفلوس ملازم سليم:يا حرام أضاف سليم بترقب:هو أنت هتعملي فيا محضر؟ هند:لا يا سيدى أنت زى أخويا مش هدمر مستقبلك بس نصيحه منى متسوقش غير لما تطلع رخص أنا سامحت غيري مش هيسامح

سليم:حاضر.. أنا متشكر اوى هند:ايه يا أخواتي الأدب دا.. يا واد دا وأنا فى سنك كنت بثبت العيال فى الشارع
سليم بضحك:دا أنت نكته.. استنى هعرفك بأخويا “رامى دخل” :احم حمد الله على سلامتك يا آنسه هند هند بعصبيه:مين ال جاب البأ. ف دا هنا
سليم:دا أخويا يا آنسه هند هند:أنا عايزه أعمل بلاغ دلوقتى سليم:ايه ال غير رأيك بس رامى بهدؤ:ممكن اخرجوا بره وتسيبونى معاها ندى باعتراض:بس
هند:لا سيبوه عايزه أسمعه “سليم وندى خرجوا وفضل هند ورامي مع بعض”

رامي:من الآخر كده أنت عايزه ايه هند:أنا عايزه أعمل بلاغ دلوقتى رامى:كده كده مش هتستفادى حاجه فقولي عايزه كام هند:عايزه كام؟؟ هى أرواح الناس لعبه يا أستاذ. رامى:بالعقل كده أنا ضابط والمستشفى تبعنا يعنى مش هتقدرى توصلى لحاجه هند بغل:طب أطلع بره وأنا هوريك أنا هعمل فيك ايه أنت كنت مستنيني أتكسر يا رامى بس دا بعدك أنا شفت ال أمر من ال أنت ورتهولى بكتير فأنا ما عاش ولا كان ال يكسرنى رامى:دا آخر كلام عندك

هند:ااه وخد ننوس عين أمه معاك رامى:أنت حره *عندي ندى كانت واقفه فى طرقة العربيه وفيه شخص جه ليها* _حضرتك آنسه ندى ندي:ايوه أنا
_أستاذ جاسر بيقول لحضرتك ان والدك تعب اوى ولازم تروحي دلوقتي ندى بخضه:بابا
طب يلا يلا بسرعه “ندى خرجت معاه وركبت العربيه وخلال لحظات حد ركب جنبها”
ا
ندى بخضه:ايه دا أنت مين شخص ضخم:هششش “الشخص دا كتف ندى وغما عيونها و..
عند رامى ركب عربيته ووصل سليم أخوه البيت وطلع على شغله وطول ما هو ماشى الناس بتبص ليه بطريقه غريبه وهو مستغرب لحد ما دخل مكتبه وصاحبه دخل وراه بسرعه

رامي:ايه دا أنت داخل كده ليه =أنت فتحت نت رامى باستغراب:لا ليه صاحبه شغل فيديو:شوف كده رامى قام وقف بصدمه:يا نهار أسود البارت العاشر ❤️ ندى:أنت واخدينى على فين يا عم أنت
=هششش مش عايزين نسمع صوت لحد ما نوصل ندي:نزلنى يا عم أنت =ما قولنا بس بقا يا مدام مش ناقصين دوشه ندى بخوف:خلاص حاضر اووف
“بعد فتره” ندى:يعنى هو أنا كده حضرتك مخطوفه لا واخدينك نفسحك ندى:هو حضرتك بتهزر وبعدين هو أنتم ليه مش خدرتونى مش خايفين أصوت

=دا شغل عصا..بات قديم يا أبله حاليا تطورنا وبقينا نجيب عربيات الأزاز بتاعها عازل للصوت يعنى مهما تصوتى مفيش حد هيسمعك ندى:لا ما شاء الله شغل عالى ومكلفين نفسكوا امال ايه دا احنا أشهر عصا..به فيكى يا بلد
ندى:أنت شكلك طيب ما تقولى أنتم ناويين تعملوا فيا ايه =أنت هتخدى عليا ولا ايه مش عايز أسمع صوتك لحد ما نوصل ندى: خلاص اوف دا أنت خلقك ضيق

عند رامى كان بيتفرج على الفيديو وهو مصدوم حرفيا،الفيديو كان عباره إن هند متصوره وهى فى المستشفى معاملة فيديو ليههند:السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أنا هند عبدالسلام هو فى الحقيقه مش مهم أنا مين طبعا أنتم شايفين منظرى عامل ازاى وطبعا مستغربين انى بصور وأنا تعبانه بالطريقه دى ليه الموضوع كله يا ساده إن أنا عملت حادثه امبارح وأنا راجعه من شغلى على ايد أخو ضابط كبير هنا اسمه رامى صابر علوان من عيلة علوان ال طبعا الأغلبية ليكونوا عارفينها..أخوه لسه عيل مكملش ال ١٧ سنه ومطلعش رخص وسايق عربيه والله أعلم كام سك..ران ولا ايه ماشى يدوس على خلق الله

علشان عارف إن محدش هيقدر يعمله حاجه وبيتحامى فى أخوه ال جه هنا المستشفى وهددنى وعرض عليا فلوس علشان أسكت بس أنا متعودتش أخاف وبقولك يا رامى أنا مش هسيب حقى لأن طول ما أمثالك موجودين الغلبان هيفضل متداس ومن موقعى هذا بناشد الساده المسؤلين انهم يجبولى حقى وشكرا” وبعد ما الفيديو انتهى اتعرضت صوره ليه على أغنية بالورقه والقلم رامى قعد على الكرسى بصدمه:اه يا بنت ال صاحبه مدحت:أنت هتعمل ايه يا رامى دا الفيديو انتشر على مواقع التواصل خلال نص ساعه بطريقه رهيبه

رامى بحيره:مش عارف بس كل ال أعرفه إن سليم أخويا مش هيتحبس مدحت:طيب روح لسيادة اللوا قالى أول ما أشوفك ابعتك رامى بخضه:هو عرف!! مدحت:يا ابنى مصر كلها عرفت دا أنت بقيت ترند رامى:أقول ايه حسبى الله ونعم الوكيل فيكى يا هند”رامى قام وراح للوا واستأذن ودخل” رامى:بلغنى إن حضرتك عايزني يا فندم ايوه اتفضل أقعد يا حضرة الظابط
رامى:المبنى يا فندم =شفت الفيديو ال انتشر من شويه رامى:شفته يا فندم
=هاا وايه تعليقك رامى:يا فندم دى البنت دى بتتبلى عليا أنا وأخويا كل دا علشان كنت ماسكها فى قضيه

=اللوا أيا كان أنت لازم تتصرف قبل ما الإعلام يتدخل وساعتها الأمور هتفلت منك وهضطر اتصرف تصرف تانى لو الموضوع طلع بجد رامى:تمام يا فندم *عند ندى بااس وصلنا وقف العربيه ندى:احنا فين يا جدعان الناس دى زقتها من العربيه وسابوها ومشيوا” ندى بفرحه:الله بحر دا أنتم عصابه جدعه جدا يعنى “ندى فضلت تبص حواليها بذهول المكان كان فاضى والمياه صافيه فضلت سرحانه فى المكان لحد ما حست بحد بيحط ايده على كتفها” ندى بخضه:مين

جاسر:اهدى دا أنا ندى:جاسر!! جاسر بهدؤ:امم ندى:فيه ايه أنا مش فاهمه حاجه “جاسر قرب وقعد قدام البحر وشاور جمبه” _تعالى أقعد
ندى بصت بتردد جاسر:تعالى يا ندى أنا مش هكلك يعنى ندى قعدت جنبه بهدؤ:هو فيه ايه جاسر:كان لازم أتكلم معاكى فى جو بعيد عن البيت كان لازم نوصل لحل فى علاقتنا ندى بحزن:علاقتنا!!أنت يعتبر راميت عليا يمين الطـ,ـلاق يا جاسر جاسر:أنا رديت اليمين خلاص و دلوقتى لازم نتكلم بعـ,ـقل ندى:اتفضـ,ـل

جاسر:أنا من يوم ما أتجوزتك وعمرى ما وإياك يوم حلو يا ندى بس دا بردو مش من شويه أنت جيتى قلبتى حياتى يا ندى تخيلى أنت عامله ترتيبات معينه لحياتك وجه حد قالك يلا قوم أنت لازم تتجوز بنت عمك اما حياتك ط.ظ فيها مش مهم أنت بتفكر في ايه ولا مهم ايه ال هيحصل المهم إنك تسمع الكلام فطبعا كان لازم أتغاظ منك

ندى:أنا بقا ال كنت فرحانه يعنى أنا مكنتش اتمنى أتجوز بالطريقه دى يا جاسر أنا من حقى أحب وأتحب من حقى أتجوز واحد أكون أنا كل حياته مش مجرد حاجه من ممتلكاته آله لازم تسمع الكلام وخلاص..هو أنا وحشه يا جاسر؟!! جاسر:بالعكس أنت زى القمر ندى بحزن:طب لسه محبتيش يا جاسر ليه محاولتش تعاملنى حلو يا جاسر مستوصتش بيا خير ليه يا جاسرجاسر بتوتر:علشان بحب واحده غيرك وواعدها بالجواز ‘ندى في كله نزلت من عيونها مسحتها بسرعه قبل ما جاسر يشوفها’

جاسر كمل:مكنتش عايز أقولك لأن فى الأول وفى الآخر احنا ننطلق..لكن أنا لما كنت ببصلك كنت بسرح فيكى وفى تفاصيلك كنت أقولك متقعديش معايا علشان متعلقش بيكى كنت كل يوم بتأخر وأنا رايح الشغل علشان بستنى السندوتش ال أنت هتجبرينى أخده أفطر بيه كنت بحاول أرجع من الشغل بسرعه علشان أشوفك أتعودت انى أكل من ايدك كنت بحب توترك لما تكونى عايزه تتطلبى منى طلب أنا حفظت كل تفاصيلك..ولما فعلا ابتديت أحس انى بتعلق بيكى كنتبعاملك وحش لأنى مينفعش أظلم البنت ال حبتها

ندى ببكاء:فتظلمنى أنا مش كده جاسر:ندى أنا ندى:على العموم زى ما أنت قولت احنا كلها فتره وهنتطلق فكل ال أنا بطلبه انى أكمل جامعتى وتعاملنى بما يرضى الله الفتره ال هنعشها سوا جاسر بهدؤ:وأنا موافق ندى:والمفروض هنعمل ايه دلوقتى جاسر:ايه رأيك نقضى يومين فى اسكندريه كتغيير جو ندى:طب وبابا جاسر:عمو عند بابا دلوقتى..هاا ايه رأيك، ندى:تمام معنديش مشكله
عند رانيا كانت مع هند فى المستشفى رانيا ببكاء:بردو مش راضيه تصدقينى هند بصراخ:أصدقك ازاى حضرتك التانى شقه مش..بوهه واتقبض عليا بسببك

رانيا:والله أنا كاتبالك فى الله العنوان:شقه ٢ أنت ال طلعتى شقه ٦ هند:لا أنا قريت العنوان مرتين ومتأكدة إنك كتبتى شقه ٦ رانيا بتفكير:ممكن أكون كتبت ال٢. ..٦؟؟ هند:ايا كان أنا مش هكلمك تانى رانيا:علشان خاطرى يا هند أنا مش ليا غيرك هنا هند:طب قومى اتصرفى وخرجينى من المستشفى قبل ما أبو رجل مسلوخه يجى وبعدين نبقا نتكلم رانيا:تمام استنى هروح أتصرف فى كرسى متحرك هند:طب بسرعه رانيا خرجت جابت الكرسى وقعدت هند عليه بعد معاناه”

هند:يلا بسرعه طلعينى من هنا زمانه شاف الفيديو رانيا باستفسار:فيديو ايه هند بخوف:بعدين بس أهم حاجه يلا من هنا
“رانيا أخدتها وخرجوا من الباب الخلفي للمستشفى” رانيا:هو مش إحنا كده سارقين الكرسى يا هند هند بصتلها بقرف:مش وقته تبقا أرجعه رانيا وقفت مره واحده هند:ايه وقفتى ليه رانيا:أنا نسيت شنطتى فوق
هند:يا أختاااااى رانيا:دقيقه واحده هطلع أجيبها وأرجعلك “رانيا طلعت تجيب شنطتها مهند بتبص حواليها بتوتر لحد ما حست بحد بيحاوط الكرسى بايديه” =على فين العزم يا قطه الا كنت بتدورى عليا ولا ايه و
نرجع عند ندى وجاسر في اسكندريه

ندى بتوتر:أنت اتأخرت كده ليه قالى هيروح يسحب فلوس من البنك ويجى وعلى الحال دا من تلت ساعات يا ترى هو فين _لا أنا مش هفضل على الحال دا كتير أنا هنزل أشوفه “ندى نزلت وشاورت لتاكسى واتفاجأت وفضلت تبص للسواق وبرقت والسواق لما أتأكد من ملامحها اخد التاكسى وجرى منتدى طلبت تاكسى تانى”
ندى:بسرعه ولا التاكسى دا بسرعه “التاكسى فضل ماشى وراه لحد ما وقف قدام بيت وطلع العماره بسرعه وندى استنت لما دخل وحاسبت التاكسى وجريت دخلت العماره”

البواب:رايحه فين يا ست!!يا ست يا ست
“ندى مش ردت عليه وشافت الأسانسير فى الدور الخامس فطلعت بسرعه ووصلت قدام الشقه فلقتها مواربه خطبت محدش طلعلها وقت الباب ودخلت لقت الرجل واقع على الأرض غرقان فى دمه” ندى بخوف:عااااا “فجأه لقت الجيران والبواب حواليها و. هند:ولا ولا نزلنى هنا يلا رامى بغضب:اخرسى خالص هند:اوعي تكون فاكرنى هخاف منك ياض أنت السوشيال ميديا مقلوبه عليك أنت بس استنى عليا رامى فرمل العربيه مره واحده وهند اتخبطت
هند بوجع:مش تحاسب يا غبى مش معاك واحده متكسره هنا

رامى:اهو لسانك الطويل دا هو ال مسببلك المشاكل هند بهدؤ:وصلنى على بيتى زمان رانيا قالبه عليا الدنيا رامى:هند من الآخر كده عايزه توصلى لايه
هند بغل:عايزه اخد حق كسرتى وقهرتي يا رامى عايزه أخد حق ما كنت بتذلنى حق ما خليت المساجين يضـ,ـربونى ويهنونى زيى زي أي واحده جيه من الشارع حق ما أخدتنى للطب الشرعى وشرخت شرخ جوايا عمرى ما هنساه أبدا.. ايه دول مش كفايه رامي:بس مش أخويا يا هند هند:العين بالعين والسن بالسن والبادى أظلم

رامى:هند أنا بعترف انى غلطت فى حقك بس أنا ضابط ودى شغلتي يعنى كنت هقولك يلا اتفضلي اخرجى علشان أنت شكلك بنت كويسه مش ينفع يا هند شغلتنا لازم أدله هند:اوك وأنا باخد حقى أنت مش شايف منطرى ولا ايه يا أستاذ دا أخوك عامل منى بطاطس رامى:هند أنا أخويا طالب في ثانوي أعتبريه أخوكى هند:وأنت ما اعتبرتنيش أختك ليه رامى قرب منها لحد ما بقا وشه فى وشها:علشان أنا عمرى ما شفتك على انك أختي يا هند
هند بتوتر:ط. طب أنت بتقرب كده ليه ما تتكلم وأنت فى مكانك ميبنش تانى

هند وشها أحمر وعدلت حجابها:ما هو أنت سحلنى الطرحه رجعت لوراوبعدين أنت مالك أصلا رامى:شعرك دا محدش يشوفوه غيرى هند بردح:غيرك.. وأنت تشوف شعرى بتاع ايه يا عنيا اوعى تكون فاكرنى بت من إياهم لا يا روحى دا أنا ال يفكر يبصلي أقلعله عنيه رامي:اييييه راديو أشتغل َبعدين أنا غرضى شريف أنا عايز أشوف شعرك بس بالحلال “هند اتكسفت ووشها أحمر” رامى:الله دا احنا طلعنا بنتكسف زى البنات
هند بصتله بغضب:طب وبعدين رامي:أنا مش هجبرك يا هند انك تمسحى الفيديو ولا حتى انك تقولي إن دا كان سؤ تفاهم بل بالعكس أنت لو عايزه تقدمى بلاغ أنا ال هخدك بنفسى

هند حطت ايديها على جبينه:مالك فيه ايه أنت دماغك بتوجعك رامى شال ايديها من على جبينه وحطها على قلبه:لا مش دماغى يا هند قلبي، قلبى كده بيفرح لما يشوفك بحب أشاغب فيكى أنا حتى مش فاهم فيه ايه هند شدت ايديها بتوتر:طيب خدنى على سكنى لو سمحت رامى بهدؤ:حاضر_
عند ندى _حاولتي قت..ل المدعو هشام حمدى ليه؟ ندى:بقالي ساعه بقول لحضرتك انى مقـ,ــ,ـتلتوش وحضرتك مش راضى تصدق =بس الجيران كلهم دخلوا وأنت كنت موجوده عنده

ندى:حضرتك أنا يا دوب طلعت لقيته مقتول حتى البواب طلع بعدي بثواني يعني أكيد في الوقت دا مش هلحق أجيب سكينه وأقت..له =وحضرتك كنت رايحه ليه ندى بتوتر:أنا ك. كنت يعني هو =اتوترتى ليه؟ ندى:مش اتوترت بس يعني أنا كنت رايحاله “ندى مكملتش كلامها لما باب مكتب الضابط خبط” _واحد اسمه جاسر الشناوى عايز يدخل =دخله يا ابنى بسرعه “دخل جاسر وأخد ندى فى حضنه ندى استغربت بس هي كانت خـ,ـايفه وحـ,ـضنته جامد” جاسر:فيه ايه أنا مش فاهم حاجه

=المدام ندى متهمه فى محاولة ق*تل جاسر بصـ,ـدمه:ـ,ـقـ,ــ,ـتل؟؟ ندى ببكاء:صدقنى يا جاسر أنا مظلومه جاسر موجه كلامه للضابط:حضرتك ايه ال مأكدك إن هى =هو الشك بيدور حواليها لكن فيه حد رفع البصمات ال كانت على السكينه ونشوف اذا كانت مـ,ـطابقه لبصمـ,ـاتها ولا لأ وكمان هنراجع الكاميراتـ,ـ جاسر:ولحد ما تعرفوا دا أنا مراتي هتبقا معايا لأنها لحد دلوقتي مفيش حاجه تثبت إنها عملت كده =جاسر بيه الَمتهم مدان حتى تثبت براءته بالنسبه لينا جاسر:تو تؤ المتهم برئ حتى تثبت إدانته ولا ايه

=يعني تبقا المتهمه معانا ونسيبها تهرب
جاسر:هو المجني عليه ما*ت؟؟ =لأ فى العنايه المركزه وحالته خطيره
“قطع كلامهم شخص دخل” _تقرير الطب الشرعى وصل يا فندم =قولي يا ابنى التقرير بيقول ايه _التقرير بيقول إن البصمات مش مطابقه لبصمات مدام ندى ندى بفرحه:الحمد لله يارب _وفيه حاجه تانيه يا فندم =ايه هي؟؟
_التقرير بيقول إن الضـ,ـربه دى مش، ست تضـ,ـربها ال طعن الطعنه دي راجل وكمان الضـ,ـربه بأيد شمال يعني الشخص ال عمل كده أشول

جاسر:أظن أنا أقدر أخد مراتى =طبعا يا فندم فيه بس شوية إجراءات هنخلصها وبعدها تقدر تاخد المدام
عند هند راحت على السكن لقت رانيا هناك رانيا بلهفه:حرام عليكى انت غاويه تشليني هند بسرحان:هششش رانيا:هند يا حبيبتي مالك فيه ايه هند:النهارده كان يوم غريب اوى رانيا:كنت فين يا بنتى احكيلى ايه ال حصل
هند بتتويه:كنت بتمشي رانيا بعدم تصديق:تتمشى ايه هند أنت ماشيه على عكاز يا ماما هند طبطبت عليها:بعدين هحكيلك.. المهم أنت عملتي ايه فى شغلك

رانيا:اشتغلت فى شركة حازم بيه هند:حازم بيه مين؟ رانيا:ابن خال ندي
هند:اوبااا حبيب القلب؟؟ رانيا:دا كان زمان يا هند أنا دلوقتى مبفكرش فيه
هند:طب عيني فى عينك كده رانيا:أووف بقاا يا هند طب أنا علشان أثبتلك أنا فيه واحد متقدملي وأنا موافقه عليه
هند:لا دا احنا محتاجين قاعده طويله أدخلي اعملي كوبايتين شاى وتعالي رانيا:حاضر *رانيا دخلت المطبخ تعمل الشاى وافتكرت حاجه دموعها نزلت لكن مسحتها بسرعه، اما عند هند ففتحت موبايلها لقت فيه رقم غريب رن عليها حوالي عشرين مره فرنت تشوف مين”
هند:الو
=كده يا هند تعملي فيا كده

هند باستغراب:مين معايا =أنا سليم
هند باستغراب:وأنت معاك رقمى منين يا سليم. سليم:اخدته يوم الحادثه المهم مش موضوعنا أنت ايه ال عملتى دا
هند:ايه عملت ايه سليم بصوت مهزوز:كده يا هند أنت وعدتيني انك مش هتضريني هند بحزن:أنا يا سليم ا.
سليم بمقاطعه:أنا رنيت بس أعرفك اني مكنتش سك..ران يا هند أنا والد صاحبى كان تعبان جدا في اليوم دا وكنت رايحله لأن صاحبى دا مي.ت من سنه وباباه رن عليا أنا يا هند علشان بيعتبرني مكان عمرو الله يرحمه

هند:سليم أنا اسفه أوعدك انى هصلح غلطتى دي سليم:ماشي يا هند شكرا “وقفل الخط”هند:اوووف يا ربى طب أعمل إيه
“هند مسكت موبايلها وكتبت بوست وأعلنت فيه إن كان فيه سؤ تفاهم سابق ما بينها وبين رامى فقررت تعمل الفيديو دا اما الحادثه فكانت غلطتها هى وهى ال دخلت فى العربيه” رانيا خرجت من المطبخ معاها الشاى رانيا:وادى يا ستى أحلى كوباية شاي بالنعناع لأحلى هند هند:هاتي هاتي وتعالى احكيلى رانيا:شوفي يا ستي هو أنا الشخص دا مش أعرفه أصلا بس هو قالي إنه معجب بيا من زمان وبيحبنى وإنه عايز يدخل البيت من بابه

هند:طب والله رجل شهم
رانيا:بس أنا خايفه هو يعنى واحد غني ومعاه عربيه ووسيم فبسأل نفسي هيبص لواحده زيي ليه هند:عادي يا رانيا القلب وما يريد رانيا:وكمان مين ال هيقبله لو حب يتقدملى أنت عارفه انى يعنى يتيمه هند بتفكير:اممم احنا نخلى أبو ندى هو ولى أمرك حتى يبقا ليكي ضهر ويسأل عليه وكده رانيا:فكرك هيرضى هند:أبو ندى رجل طيب وعارف ربنا وبيحبنا وبيتمنلنا الخير رانيا:تمام نكلم ندى وهو هيرجع يكلمني علشان نقرأ فاتحه هند:على طول كده
رانيا:هو قالي انه عايز يبقا فيه حاجه رسمى ما بنا ونتعرف على بعض خلال فترة الخطوبه

هند:خلاص هنروح لندى بكره بس بيتها حتى كنت عايزه أطمن عليها رانيا:تماام
عند ندي ندي:الحمد لله إنها جت على اد كده أنا كنت مرعوبه اوى جاسر:أنت ايه ال نزلك من غير ما تقوليلي يا ندى ندى:كنت نازله أدور عليك علشان اتأخرت
جاسر:ااه أصل أنا عيل صغير وهتوه ندى:ما هو أنا قلقت عليك جاسر جز على أسنانه:ما علينا نزلتي تدورى عليا ايه ال وداكى شقة الرجل دا ندى بدموع:دا الرجل ال أنا ركبت معاه التاكسى يوم الحادثه هو الوحيد ال يقدر يشهد معايا هو ال هيخليني اخد حقى يا جاسر

جاسر بهدؤ:أدخلى أجهزي يا ندى هنرجع القاهره النهارده ندي:ايو بس
جاسر بزعيق:ندى مش تعرضيني علشان صبرى عليكى مش ينفذ ندى بخوف:حاضر “ندى وجاسر ركبوا العربيات وسافروا على بيتهم ال فى القاهره”
*تاني يوم “جاسر وندى كانوا نايمين لما الباب خبط جامد قاموا الاتنين مفزوعين وخرج كل واحد من أوضته” ندي:مين ال بيخبط كده جاسر:أدخلى أنت جوا وأنا هشوف مين ندي:حاضر
“جاسر فتح الباب لقا رانيا وهند واقفه سانده على عكاز” جاسر:ايوه نعم فيه ايه حد يخبط كده
هند:فيه ايه يا عم أنت دا بيت أختي ما أخبط براحتي

جاسر مسح على وشه بغضب:اتفضلي هند زقته بالعصايه ال في ايديه:يذيد فضلك يا أخويا أدخلى يا رانيا أدخلى “وقفت فى الصاله وفضلت تنادي على ندى” ندي:هند حبيبتى ايه ال جابك بس وأنت لسه تعبانه هند:أروح يعني؟؟ ندي:لا يا حبيبتي والله َما أقصد اتفضلى تعالي.. أدخلى يا رانيا “دخلوا كلهم قعدوا فى الرسيبشن”
جاسر:طيب هدخل أنا أعملكم حاجه تشربوها هند:مانجا والنبى يا ابن عمى ” جاسر بصلها بقرف ودخل”
ندي:نورتونى والله هند:عايزينك فى حوار